
Vele mensen die in België leven hebben ook gevoelens vol met liefde en respect voor dit land.
Allochtonen vertegenwoordigen België in het buitenland niet. Voor het eurosongfestival of Miss België -verkiezingen kan een allochtoon de jury maar moeilijk overtuigen. De jury laat de allochtone kandidaat meestal naar de finale gaan omdat ‘ze’ tegenwoordig zeer spectaculair geworden zijn, ze trekken de aandacht van de kijker heel hard aan. Zoals met Halima, de tweede eervrouw van Miss België 2007, net is gebeurd! Een mooi en verstandig meisje uit Molenbeek die het Nederlands perfect beheerst en die in twee verschillende culturen opgegroeid is. Dit meisje mocht België in het buitenland niet vertegenwoordigen, zij moest de wedstrijd verliezen.
Mits we, ‘de Marokkanen’, de Belgisch nationaliteit hebben, mogen we, gelukkig, de wereld rond reizen. We zijn dus soms ook vertegenwoordigers van België in het buitenland. In oxfordstreet in Londen ging ik een winkel binnen. De zaakvoerder was een Marokkaan. Na een tiental minuten verliet ik de winkel na een hevige discussie met deze man. Hij heeft een paar jaren in België gewoond, dan is hij verhuisd naar Londen omdat België volgens hem geen goed land was om te wonen. Zonder het te beseffen zocht ik bewijzen om hem te overtuigen dat België wel een goed land is en dat we hier, net als in Londen, bijna alles hebben. Het was echt grappig want we hebben niet over Marokko gesproken!
Volgende dag ging ik met mijn kinderen naar Madame Tussauds, een van de bekendste museums in Londen. Tijdens een show werd mijn zoon door een man geroepen. “Where do you come from, boy?” vroeg hij mijn zoon. Ik keek aandachtig naar mijn zoon. Dit was voor mij een heel cruciaal moment. Ik wist niet hoe hij ging antwoorden. Welk land ging hij kiezen? Daar waren er geen Marokkanen maar ook geen Belgen. Mijn zoon was toen los en vrij om zich te identificeren zoals hij het echt voelt zonder enkel beïnvloeding.
“ I come from Belgium”, antwoordde mijn zoon “Yes! Hello Belgium, great we have somebody from Belgium”, riep de man met zijn micro. Mijn kinderen waren toen heel gelukkig maar ook heel trots dat ze van België waren. Het was heel aangenaam om de naam België heel hard te horen. Als we toen maar een vlag van België hadden!In Madame Tussauds heb ik en ook mijn kinderen onze gevoelens goed geoefend. Nu weten we hoeveel we van België houden. Vele mensen die in België leven hebben ook gevoelens vol met liefde en respect voor dit land. En vele andere mensen willen deze gevoelens verbergen, verbleken of vervalsen. Zoals de jury van het Eurosongfestival of de jury van Miss België -verkiezingen doen. Met of zonder stemmen gaan we België in het buitenland goed vertegenwoordigen en niemand zal ons tegen houden.