De roadmap van het diversiteitsbeleid

08-09-2008 | Kif Kif

Kif Kif wil een diversiteit aan stemmen en verhalen een forum bieden.

Wordt het CGKR de nieuwe Alibi Ali voor Unizo?

De verklaring van Unizo kon nauwelijks trotser, die van het Centrum voor Gelijke Kansen en Racismebestrijding (CGKR) en de firma Feryn evenmin. Het persbericht op de site van Unizo druipt van politiek compromis: een tekst waarop zo gekauwd werd dat niemand nog gezichtsverlies lijdt. Daarmee volharden het CGKR en Unizo duidelijk in de boosheid, die Kif Kif MediaWatch in “Zaak-Feryn is non-event” (DS, 3 mei ’05) aangekaart heeft.

Een structurele oplossing is er niet, een duidelijke veroordeling van discriminatie evenmin. Markant detail: de verontschuldigingen komen van algemeen directeur Willy Feryn, de discriminerende uitspraken zijn van Pascal Feryn, zoon van. Geen enkel persbericht rept over de aanwezigheid van de opstoker van deze zaak. Dat het CGKR daarin meegaat, is schandalig.

De ontgoocheling is groot. Het CGKR heeft Kif Kif MediaWatch teleurgesteld omdat ze geweigerd heeft om hier een duidelijk daadkrachtig standpunt van te maken. Het CGKR schrijft in een mail naar aanleiding van het bovengenoemde artikel van Hatim Esstitou naar de voorzitter van Kif Kif dat een rechtszaak wel degelijk een optie is. Achteraf gezien lijkt het bij voorbaat uitsluiten van de rechtszaak geen verkeerd citaat van de journalist in de Standaard, maar een slip of the tongue van Marco van Haegenborgh.

Op voorhand was wel al duidelijk dat het niet tot een vervolging zou komen. Het CGKR draagt zo bij tot het falen van zijn eigen beleid: wanneer er na jaren eindelijk wetten zijn die een veroordeling voor racisme mogelijk maken, is het CGKR de eerste om ze niet te gebruiken En dat op een moment waarop het Centrum faalt in zijn core business: de strijd tegen racisme en discriminatie. Het Centrum heeft blijkbaar nog steeds niet begrepen dat het echte probleem zich situeert in racisme op zich en niet bij het Vlaams Blok, een gevolg van dat racisme. Het is dezelfde fout die de politieke partijen ook al minstens 15 jaar maken.

Evalueer het CGKR op de resultaten van het Blok en je kan enkel stellen dat het Centrum niet goed bezig is, evalueer het op basis van het racisme en je kan de dienst opdoeken. Het Centrum creëert tevens een sfeer van straffeloosheid: de laatste jaren wordt de Belgische rechtspraak gekenmerkt door steeds zwaardere straffen, terwijl tegenover het misdrijf waarover het hier gaat enkel verontschuldigingen staan. Verontschuldigingen die niet eens van de dader van de racistische uitspraken komen. En o ja, het vermaarde instappen in het diversiteitsbeleid.

De aankondiging van Unizo op haar website zegt genoeg. “Unizo zal Feryn begeleiden in diversiteitsbeleid. Diversiteit ja maar met aandacht voor de bedrijfseconomische realiteit.” Natuurlijk treedt Jozef De Witte van het CGKR de ondernemersorganisatie hierin bij. Het triumviraat Unizo - Feryn - CGKR wijst op de moeilijke plaats van werkgevers tussen werknemers en klant. Deze retoriek is niet alleen dezelfde als vóór de commotie (er is niets veranderd), maar sluit bovendien ook nauw aan bij het “eigen volk eerst”-idee van het Vlaams Belang.

Er wordt namelijk van uitgegaan dat er een goed argument kan zijn om te discrimineren. Voor het Vlaams Belang is dit de bescherming van het eigen volk, voor Jozef De Witte en Karel van Eetvelt de bedrijfseconomische realiteit. Misschien morgen voor iemand anders de kwaliteit van het onderwijs, enz. Gaat er bij Unizo trouwens geen belletje rinkelen wanneer ze als grootste verdediger in deze zaak het Vlaams Belang aan haar zijde krijgt?


Het uitwerken van het diversiteitsbeleid zou bovendien niet het resultaat van het pleidooi mogen zijn. Zeker in het dossier Feryn is de essentie het verzet, de scherpe afwijzing van discriminatie, racisme en hypocrisie op de arbeidsmarkt. . Uit de titel van het persbericht alleen al blijkt Unizo er geen snars van te snappen. Unizo doet gewoon niets anders dan instappen in de logica waarbij diversiteit op de arbeidsmarkt een probleem is. Het probleem situeert zich dus niet in haar activiteiten (diversiteitsbeleid promoten enz.), maar in haar uitgangspunt: het is moeilijk of problematisch om een diverse vloer te hebben. Het is een inspanning voor de werkgevers.

Unizo is er opnieuw als de kippen bij om de bal door te spelen naar de overheid. Sinds de uitspraken van Pascal Feryn vorige maand, heeft Unizo herhaaldelijk dit argument bovengehaald om zich te verweren in de ontstane polemiek en commotie. Zo moest Marino Keulen zich volgens Karel Van Eetvelt niet roeren en eerst maar “voor zijn eigen deur gaan vegen”. MediaWatch vindt nog steeds: Unizo heeft gelijk, maar is absoluut niet in de positie om dat verwijt te gaan maken. Als Unizo zich volledig inschrijft in de strijd tegen elke vorm van racisme en discriminatie, heeft ze geen goed voorbeeld of fiat nodig. Om het anders uit te drukken: wees in het ergste geval zelfs een Oskar Schindler.

Nog meer leert de reactie van Unizo op de achtste dreigbrief in de zaak Remmery: “Het is aan elke werkgever om zelf te beslissen wie in dienst wordt genomen, rekening houdend met de noden van het bedrijf, ongeacht achtergrond of afkomst van de betrokken werknemer. Niemand van buiten het bedrijf hoeft zich daarmee te bemoeien, laat staan dreigbrieven te schrijven”. Een blik achter de schermen en het echte standpunt in de zaak Remmery.. Mooi, maar de strijd tegen discriminatie wordt zo puur een zaak van vrije keuze en individuele inzet.

Suggereren dat Kif Kif MediaWatch hierbij het vertrekpunt van Unizo niet zou begrijpen, is belachelijk. MediaWatch weet heus wel welke inspanningen er gedaan worden van het beleid, het bestuur uit. Maar MediaWatch ziet te weinig daadkracht naar de basis toe. Iedereen die een fout maakt, verdient een tweede kans. Recidivisten echter moeten beseffen dat ze een misdrijf plegen waar straffen op staan.

Dit misdrijf ondergeschikt maken aan de bedrijfseconomische realiteit druist in tegen de democratische beginselen van deze samenleving. De manier waarop Jozef De Witte zich verdedigt, heeft meer weg van het brullen van een dwergaapje: ,,Voor alle duidelijkheid: als in die onderneming niets gebeurt in de richting van gelijke kansen, zullen we nog wel zien wat we als Centrum doen. We kunnen nog naar de rechtbank stappen.'' De generositeit van De Witte kent geen grenzen: Feryn krijgt zelfs geen deadline voor zijn intentieverklaring. De directeur van het Centrum zegt verder de laatste maanden wel meer bij bedrijven over de vloer te komen in een poging een ander klimaat te creëren of te bemiddelen bij incidenten rond aanwerving.

Deze manier van werken durft hij “zeker zo efficiënt als de gerechtelijke weg” te noemen. Op een moment dat het aantal werkloze allochtonen nog nooit zo hoog was, dat discriminatie t.o.v. allochtonen zowel bij sollicitaties als op de werkvloer aangetoond is, op zo’n moment kijkt Jozef De Witte opzij. Jozef De Witte kiest voor de ontkennende-optimistische Verhofstadt-stijl: ‘alles gaat goed’.
 

http://kifkif.riffle.be/actua/de-roadmap-van-het-diversiteitsbeleid