Gendergelijkheid en culturele diversiteit

04-09-2008 | Nassim Berouag

Wat ook opvalt is dat het "emancipatiedebat" ovvaak gebeurt over de hoofden heen van de betrokkenen.

 

  Onder de veelbelovende titel "Gendergelijkheid en culturele diversiteit" organiseerde de Universiteit Gent woensdag een avondlezing. Natuurlijk weet je dan als toehoorder dat de 2 gastsprekers Dr. Chia Longman en Gilly Coene onmogelijk alle nuances en standpunten van dit boeiend onderwerp even diepgaand kunnen aansnijden, maar ze deden het in elk geval een stuk beter dan de debatten die het kleinste scherm soms teisteren. Ja ... Op dit vlak is de TV-cultuur toch duidelijk een minderwaardige cultuur.

Dr. Longman begon alvast sterk met een foto waarmee ze het spanningsveld tussen Westerse naaktheid en Boerka-toestanden "blootlegde". De vraag die ze zich stelde is in hoeverre de ontbloting van de Westerse vrouw feministisch en vrouwvriendelijk is. De naaktkalender is nu ook niet een hoogtepunt van vrouwenemancipatie.

Wat ook opvalt is dat het "emancipatiedebat" vaak gebeurt over de hoofden heen van de betrokkenen. De selectiviteit van de media (hoofdzakelijk negatieve berichtgeving) en de manier van het publiek debat te voeren verzwakken eigenlijk nog meer de positie van allochtone vrouwen.

Hun stem wordt bijna volledig genegeerd. Het betoog richt zich in hoofdzaak op het "botsen van culturen" en men wil de vrouw tot elke prijs bevrijden van haar hoofddoek-cultuur-juk.

Gemakkelijkheidshalve vergeet de dominerende, autochtone cultuur dat het vooral de sociaal-economische achterstelling en uitsluiting is die een belangerijke factor vormt voor de mindere positie binnen de maatschappij en het terugplooien van allochtonen op hun eigen cultuureilandje. De allochtone vrouw wordt immers niet alleen gediscrimineerd als vrouw! Om het cru te stellen misbruikt men vrouwenrechten vaak om de superioriteit van de dominerende cultuur te benadrukken en bestendigen.

Voorlichting, educatie en empowerment van allochtone vrouwen zou hen in elk geval meer helpen dan regeltjes op te leggen. Bestraffen geeft niet altijd het beste resultaat.

Men mag ook niet vergeten dat cultuur en religie voortdurend evolueren en zo de individuele identiteit verrijken. Dit is belangrijk voor het allochtone zelfbeeld.

Vaak wordt de Islam als een remmende factor gezien van de vrouwenemancipatie; maar emancipatorische bewegingen uit moslimlanden gebruiken bepaalde Koranpassages als een positief, emancipatorisch instrument. Die nuance gaat haast altijd verloren in de stereotiepe debatten waar we meestal op vergast worden. In de cultuur van de oorsprongslanden van de allochtonen staat de emancipatie en zelfontplooiing vaak verder dan bij de allochtonen hier.

Eindconclusie van die avond? Meer allochtone vrouwen betrekken in beslissingen die hun positie aanbelangen. Een hoopvolle evolutie is de recente aandacht die vrouwenbewegingen beginnen te hebben voor de allochtone vrouwen. En vooral werken aan de sociaal-economische positie van de allochtonen. De rest volgt vanzelf.. 

 

http://www.kifkif.be/actua/gendergelijkheid-en-culturele-diversiteit