Interview met Mbark Boussoufa

06-05-2009 | Ramzi Zerqane

Ik kan je niet vertellen of het een goed onderscheid is of niet want het is georganiseerd en het is al jaren zo. Dus ik vind het oké en ik was blij dat ik dat één keer heb kunnen winnen.

Kif Kif ging in gesprek met Mbark Boussoufa over confrontatie, zijn leven en voetbal in Anderlecht Kif Kif ging in gesprek met Mbark Boussoufa over confrontatie, zijn leven en voetbal in Anderlecht.

Kif Kif: Word je vaak lastiggevallen?
Boussoufa:
Ja dat is mijn probleem. Ik word vaak gestalkt door verschillende mensen. Ik heb een tweede nummer dat ik niet altijd aan heb staan voor bijvoorbeeld journalisten.

Kif Kif: Mis je Nederland niet?
Boussoufa:
Ja, maar ik ben er ook vlakbij dus zo hard mis ik het niet. Als ik er naartoe wil, rij ik gewoon snel daar naartoe. Daar is een meer multiculturele sfeer. Hier is het meer de zwarten bij de zwarten, de Turken bij de Turken, de Marokkanen bij de Marokkanen. In Nederland woont iedereen door elkaar. Zelf merk ik niet veel van racisme. Als voetballer krijg je sowieso een veel respect, daardoor merk ik  het misschien minder. Mensen zijn aardiger tegen je àls ze je kennen je  'de voetballer'. In het dagelijkse leven merk ik het veel minder, misschien omdat Brussel de hoofdstad is? Je hebt hier verschillende mensen uit verschillende landen met verschillende culturen zoals in Amsterdam.

Kif Kif: Was het moeilijker voor jou dan voor een autochtoon om op te klimmen tot waar je nu bent?
Boussoufa:
Ik heb wel tegenslagen gehad, maar ik weet niet met wat dat precies te maken had. Als voetballer kom je sowieso tegenslagen tegen in je carriere en daar moet je tegenop kunnen boksen en dat heb ik ook gedaan.

Kif Kif: Maar er zijn toch veel goede Marokkaanse zaalvoetballers die zelden op het veld terecht komen?
Boussoufa:
De Nederlandse of Belgische jeugd sluit zich heel snel aan bij een club. De Marokkaanse jeugd voetbalt heel vaak op straat of in de zaal voor de fun. Wanneer ze op het veld komen, is het totaal iets anders, en de meeste hebben daar een problemen mee. Maar ik denk dat als je goed kunt voetballen op straat, je ook op een groot veld goed kunt voetballen. Je moet op het veld leren voetballen. Op het veld kan je de bal niet zo snel verliezen, je hebt grotere ruimtes die je moet benutten. Dat is een leerproces dat je meemaakt. Als je 15-16 jaar bent en je gaat dan pas voetballen in een club dan vertraag je dat leerproces. Terwijl als je op je 10-12de aangesloten bent, je daarmee opgroeit.

Kif Kif: Wat vind je leuker om te krijgen:de Ebbenhouten Schoen of de Gouden Schoen?
Boussoufa:
Het zijn twee prijzen met heel veel eer aan verbonden. Natuurlijk komt bij de Gouden Schoen meer aandacht bij te kijken. De Gouden Schoen is natuurlijk voor alle spelers in de Belgische competitie. De Ebbenhouten Schoen is alleen voor de Afrikaanse spelers in België. Dus de Gouden Schoen is ietsje meer.

Kif Kif: Maar maakt de Ebbenhouten Schoen niet juist een onderscheid tussen spelers?
Boussoufa:
Ik kan je niet vertellen of het een goed onderscheid is of niet. Het wordt georganiseerd en het is al jaren zo. Dus ik vind het oké en ik was blij dat ik dat één keer heb kunnen winnen. (noot van de redactie: ondertussen heeft Boussoufa voor de tweede keer de Ebbenhouten Schoen gewonnen)

Kif Kif: Je speelt voor de Marokkaanse nationale ploeg. Waarom?
Boussoufa:
Ik heb gewoon voor de Marokkaanse nationale ploeg gekozen omdat ik meer het gevoel heb een Marokkaan te zijn. Ik wou van kinds af aan voor Marokko spelen. Het  heeft vooral met eer te maken heeft.

Kif Kif: Je hebt deelgenomen aan de campagne tegen racisme in het voetbal, waarom?
Boussoufa:
Omdat ik tegen racisme ben en omdat ik gevraagd werd. Het was een reclamecampagne van de Champions League.  Op de persconferentie heb ik een shirt van Anderlecht overhandigd met het opschrift 'Together in diversity'. Ik steun dat soort campagneso omdat ik denk dat ze helpen. De diversiteit op de tribunes is gestegen, mede door die acties en het strenge optreden van de bond. Hoe meer actie, hoe meer steun, hoe meer iedereen bij elkaar komt. In België ben ik wel eens eerder geconfronteerd met racisme van supporters, dat gebeurt in Nederland ook. Ik ben niet echt ambassadeur. Ik ben aanwezig geweest om die campagnes te steunen. Maar ik vind wel dat het hard aangepakt moet worden. Dit moet de bond doen. Die zijn verantwoordelijk  voor dit soort acties. Ze moeten harder optreden tegen de supporters van de club of een boete aan de club opleggen. Je moet ook gewoon kunnen communiceren met de scheidsrechter. Het niveau van de Belgische scheidsrechters is een tijdje niet goed geweest.

Kif Kif: En rugnummers die worden gebannen omdat ze verwijzen naar initialen? Gaat dit niet te ver?
Boussoufa:
Met nummers of wat dan ook hou ik me niet mee bezig. Ik heb ten eerste niet veel verstand van wat er vroeger is gebeurd. Ten tweede is het gewoon niet aan mij om daarover te oordelen. Racisme is voor mij direct; dingen die naar spelers hun hoofd worden geslingerd of geluiden die gemaakt worden. Dat kan niet. Maar dat soort dingen ga ik niet beoordelen. Het is niet omdat ik campagnes heb gesteund dat ik alles ga beoordelen.

Kif Kif: Maar gebruiken supporters die dingen niet gewoon om de spelers af te leiden?
Boussoufa:
Het spel wordt gespeeld op het veld. Niet bij de supporters. Supporters kunnen natuurlijk een bijdrage leveren in het steunen van hun eigen spelers, en daar moet het ook bij blijven. Ik voel me oké hier in België, ik voel me oké hier bij Anderlecht. Uitdagingen zijn er natuurlijk altijd. Moest er zo ’n grote uitdaging voor me staan, zal ik daar zeker over nadenken. Maar ik voel me nu goed hier, zowel in het Belgische leven als in het Belgisch voetbal.
Als je in Amsterdam Oost bent, heb je overal al Surinamers maar heb je ook overal Marokkanen en Turken, de culturen zijn gemixed. Ze moeten niet perse overeenkomen. Maar iedereen gaat met elkaar om en de Marokkaan weet meer over de Turken en de Turken weten meer over de Marokkanen en zo gaat het door. En hier heb je een wijk waar alleen maar Afrikanen zijn, je hebt een wijk waar heel veel Marokkanen zijn,… maar het is ook weer niet aan mij om te zeggen dat dat moet veranderen. Ik heb het gewoon opgemerkt dat het anders is.

Kif Kif: Couscous of frieten?
Boussoufa:
Couscous

Kif Kif: Nederlanders of Belgen?
Boussoufa:
Moeilijk. Joker (lacht). Iedereen heeft zijn voordelen en zijn nadelen. Het is leuk om verschillende culturen te leren kennen. Dan heb je een mix van mensen die met elkaar omgaan, die meer van elkaar weten. Want als je niets van elkaar kent weet ik ook niet wat bijvoorbeeld ‘bami’ is. Dankzij de dingen die ik weet over Surinamers eet ik ook bami, ben ik achter de lekkernijen van de Surinaamse keukens gekomen of andere dingen die interessant zijn. Dingen die de omgang vergemakkelijken. Het brengt een mooiere sfeer als iedereen met elkaar  overweg kan. Ik zeg niet dat ze niet met elkaar overweg kunnen maar ze weten gewoon weinig.
Kif Kif: Marokkaanse taxi of Belgische taxi?
Boussoufa:
Marokkaanse, die is goedkoper.

Kif Kif: Beker of titel?
Boussoufa:
Titel

Kif Kif: Luisteren of praten?
Boussoufa:
Praten

Kif Kif: Uitgaan of thuiszitten?
Boussoufa:
Thuiszitten, Ik voel me Marokkaans. Ik ben ook een echte Marokkaan. Vroeger als ik de deur uitging stapte ik Nederland binnen, als ik naar huis ging stapte ik Marokko binnen. Wij spraken gewoon Marokkaans, het hele doen en  laten was Marokkaans. Discipline thuis, schaamte en dat soort dingen, een pure islamitische opvoeding he.

Kif Kif: Dat ligt je ook beter?
Boussoufa:
Ik ben gewoon zo opgegroeid en ik heb er een goed, prettig gevoel bij.
In de zomer is het hier (Brussel) net zoals Marokko buiten. In het centrum zijn er mensen die buiten zitten, op terrasjes, die rustig thee drinken, er worden veel Marokkaanse specialiteiten aangeboden en ja dat creëert wel een warm gevoel.

http://www.kifkif.be/actua/interview-met-mbark-boussoufa