ANTWERPEN - Een opmerkelijke fototentoonstelling over de verborgen geaardheid van allochtonen en asielzoekers in ons land, dat is de opzet van ‘Roots met Taboe’.  Het Roze Huis - Antwerpse Regenboogkoepel vzw en de Vlaamse Werkgroep Internationale Solidariteit met Holebi's (WISH) geven op woensdag 29 november om 20 uur het startschot van het project met een vernissage. De fotograaf die de bijzondere opdracht uitvoerde is JanKé. Ze kregen financiële en morele steun van het District Antwerpen.

Weinig zichtbaar

Homo- en biseksualiteit is in ons land veel bespreekbaarder dan 25 of 30 jaar geleden. De jongste jaren ging de holebi-emancipatie er aanzienlijk op vooruit, ook al is het verkeerd om te denken dat het maatschappelijk taboe volledig verdwenen is. Allochtone holebi's vormen één van de groepen die nog vaak met onwetendheid en discriminatie te kampen hebben. Ze zijn ook weinig zichtbaar tot nu toe.  

Daarnaast zijn er in ons diverse samenleving ook 'nieuwkomers', dikwijls uit landen en culturen waar de heren- of vrouwenliefde helemaal niet zo 'normaal' worden gevonden. Deze nieuwkomers komen vaak uit een maatschappij die het bestaan van homo- of biseksualiteit, tegen beter weten in, ontkent. In grote delen van de wereld is van een gelijke behandeling van holebi's absoluut géén sprake.

  En nu wel in de schijnwerper!

De expositie in Antwerpen wil de schijnwerpers richten op homo’s en lesbiennes met andere roots en aandacht vragen voor hun situatie en noden. 'Roots met taboe' toont een reeks portretten van allochtonen en asielzoekers, voor wie hun holebiseksualiteit niet altijd evident is. De mensen die poseerden, hebben een erg diverse achtergrond. Ze komen uit landen als Polen, Turkije, Thailand, Indonesië, Pakistan, Nigeria, Marokko en de Verenigde Staten. Het zijn christenen, moslims, joden, hindoes of vrijzinnigen, die allemaal hier bij ons leven. Sommige van de geportretteerde personen ontvluchtten hun vaderland op grond van hun seksuele geaardheid. Anderen zijn hier geboren en behoren al tot de tweede of derde generatie. Voor alle deelnemers geldt dat hun seksuele voorkeur taboe is in de directe of brede omgeving.  

Met een masker weliswaar

Het masker speelt een centrale rol in de tentoonstelling. Dit masker staat symbool voor het gemaskerde leven dat veel holebi's met vreemde roots leiden. Dankzij het masker konden ze, als ze dit wensten, onherkenbaar worden geportretteerd. Citaten van de geportretteerden zetten de foto's kracht bij. Het Roze Huis en de mensenrechtengroep WISH vonden een aantal personen die voor de lens van JanKé wilden poseren.

  Meter

De meter van de tentoonstelling is Saddie Choua, een cineaste van Marokkaanse origine. Saddie Choua pakte eerder uit met de film 'Mijn zus Zahra, of hoe ik mijn vader wilde veranderen in 52 minuten', een prent over haar lesbische zus. Deze film ging op 19 september in première en kreeg veel erg aandacht van de media.