Wanhoopskreet van moslima’s uit Ursulinen Mechelen: nu ook verbod op ‘lange kleding’!

Wil dit schoolbeleid met een verbod op lange rokken de visuele aanwezigheid van een etniciteit laten verdwijnen?

Ik ben moe, ik ben het beu om altijd te vechten, ik wil niet dat ze een deel van mijn identiteit zomaar afnemen”, de wanhoopskreet van een 17-jarige leerling uit Ursulinen Mechelen aan de telefoon. Ik luister, leg de hoorn neer en kruip in mijn pen.

Sinds enkele weken wordt er streng toegezien aan de schoolpoort van de school Ursulinen in Mechelen om meisjes met een lange rok en/of jurk tegen te houden. Zij worden elke dag verplicht hun jurken op te rollen en een sjaal rond hun heupen te binden. Wie dat niet doet, wordt naar huis gestuurd. En wie op lange termijn niet gehoorzaamt, wordt met sancties bedreigd. Enkele meisjes die zich tegen deze maatregel keerden, daarvan werden de ouders opgebeld.

Ursulinen Mechelen is een katholieke school. Toch zitten er een heleboel moslimmeisjes. Meisjes zonder hoofddoek in de klas, maar met een hoofddoek die voor de schoolpoort uitgaat, een dagelijkse routine... Uiteraard is een hoofddoekenverbod niets nieuws meer in Vlaanderen. Maar sinds kort heeft dit in Ursulinen nog een nieuwe aanvulling gekregen: ook lange rokken en jurken worden verboden. Er kwam eerder nooit commentaar op. Maar sinds er meer (moslim)meisjes een lange rok of jurk  gingen dragen, heeft de school onder het mom van veiligheid beslist die te verbieden. Hoge hakken vallen bizar genoeg niet onder deze maatregel, maar lange jurken wel. Nadat veel leerlingen protesteerden en het argument van veiligheid weerlegden, door met zoveel rokken naar school te komen, kwam de directie met een ander argument: “Elke vorm van religieuze uiting is verboden.” Lange rokken en jurken worden geassocieerd met religieuze uitingen, lijkt het.

Wanneer we naar het schoolreglement van de school kijken, lezen we het volgende:  

De competentie ‘omgaan met diversiteit’ stelt je in staat om aspecten die verschillend zijn van wat je zelf denkt en doet met open blik en zonder vooroordelen tegemoet te treden. Die aspecten kunnen van verschillende aard zijn: een andere visie, een andere manier van doen, van kleden, van spreken …”

Dit wordt kennelijk niet in de praktijk gebracht. Verder staat er nergens een expliciete verwijzing naar een verbod op lange rokken of jurken. De reden voor de nieuwe regel is dat “de regels nooit zo zijn opgesteld omdat we dat nog nooit hebben meegemaakt: zoveel meisjes die lange kleren dragen”, zeggen de leerkrachten tegen de leerlingen. Wanneer de leerlingen de directie hiermee confronteren, krijgen ze het volgende antwoord: “Het schoolreglement doet er niet toe!” Wel lezen we dat gescheurde kleding en neuspiercings verboden zijn. Daar waar op lange kleding streng wordt toegezien, worden gescheurde broeken en neuspiercings door de vingers gezien. Zo lopen er een heleboel leerlingen rond met een gescheurde broek én ook leerkrachten met een neuspiercing.

Nadat ik dit verhaal hoor, ben ik benieuwd naar hoe de directie dit verantwoordt en besluit om de school te bellen. Kwestie van deze niet te viseren en de situatie beter te omkaderen. Ik neem de gesprekken op. De eerste keer stel ik me voor als ‘zus van’, waar ik door mevrouw de Wachter, coördinator van de tweede graad, op een onrespectvolle wijze wordt afgewimpeld: “Jij hebt er als zus en dus als buitenstaander geen zaken mee, de leerlinge in kwestie heeft zelf een mond, ik heb je niets te vertellen.” Twee dagen later bel ik nog eens, stel mij deze keer voor als journalist en doe het verhaal en mijn vraag uit de doeken. Opvallend genoeg werd ik nu wél vriendelijk onthaald. Er wordt mij gezegd dat de persoon in kwestie in vergadering is. Ik bel diezelfde dag nog een paar keer,  laat mijn nummer achter en benadruk de hoogdringendheid hiervan, maar ik krijg geen reactie meer. Ondertussen wordt de leerling in kwestie op het matje geroepen omdat ze dit aan haar zus zou hebben verteld. Het is duidelijk dat leerlingen psychologisch worden geterroriseerd. Wanneer ik maatregelen wil nemen als ‘zus’, word ik afgesnauwd, maar als ‘journalist’  vreemd genoeg gerespecteerd.

Welke conlusies kunnen we hier nog trekken?

Lange kleding komt op dit moment ook voor in het modebeeld, moet die dan ook verboden worden? Worden meisjes die de mode volgen dan ook van school gestuurd? Of heeft dit beleid, dat trouwens ook op andere scholen te vinden is, alleen als doel de visuele aanwezigheid van een etniciteit te laten verdwijnen? Want er lijkt een beleidstrend gaande in scholen met een diverse leerlingenpopulatie. Aan deze scholen wil ik vragen: verhindert lange kleding de leerlingen om de leerstof goed op te nemen of verhindert de school net haar directie en leerkrachten om neutraal met haar leerlingen om te gaan?

 

 

>>> Foto's bij artikel: copyright azira.be by Rachida Aziz

http://www.kifkif.be/actua/wanhoopskreet-van-moslima%E2%80%99s-uit-ursulinen-mechelen-nu-ook-verbod-op-%E2%80%98lange-kleding%E2%80%99