Wie een atoomgewicht aan goed doet, zal het zien

17-11-2011 | Abdelkarim Bellafkih

Sociale media hebben hun opgang gemaakt maar de sociale interactie vervaagt. Het sociale is zo ver gegaan dat het verkocht wordt. Daarom willen we projecten creëren waar de ontmoeting, offline, centraal staat.

ABDELKARIM BELLAFKIH (25) is werkzaam als project ingenieur en voorzitter van de vrijwilligersorganisatie Free Hands

Free hands, waarvan ik voorzitter ben, heb ik samen met een aantal vrienden opgericht. Officieel bestaat de organisatie sinds februari 2011. De rode draad is vrijwilligerswerk. We willen vrijwilligers ter beschikking stellen voor de maatschappij, soms rechtstreeks door eigen acties te organiseren om een maatschappelijk probleem proactief aan te pakken, maar ook door organisaties die maatschappelijk bezig zijn te ondersteunen met vrijwilligers, om hen zo te helpen hun doelen te bereiken.

Een belangrijke tak van Free Hands is de studiebegeleiding en psychosociale begeleiding of contactbegeleiding. We hebben een brede ‘poel’ van vrijwilligers met expertise die bereid zijn om gratis begeleiding te geven. Naast de studiebegeleiding is er ook de jeugdwerking, waar we de jongeren bij onze projecten betrekken. Zo is er een voetbalclub waarbij de jongeren hun rapport tonen, en zo zien we wie er begeleiding nodig heeft.

Grijs/gekleurd is een voorbeeld van zo’n project waar we de jongeren betrekken. We proberen met dit project een maatschappelijk probleem aan te kaarten. Er is een duidelijke kloof tussen de autochtone en allochtone gemeenschap, en die kloof is nog het grootst tussen oud en jong. Er lijkt bij de bejaarden een angst te bestaan voor ‘gekleurde’ jongeren, die op hun beurt vooroordelen krijgen naar die ouderen toe.

Er zijn inderdaad jongeren die slecht gedrag vertonen, die zijn er in alle geuren, kleuren en nationaliteiten. Maar er zijn ook jongeren die zich wel open durven stellen, die sociaal zijn en dingen willen bijleren. Dat willen we aan bejaarden laten zien. Daarom willen we beide groepen samenbrengen op een speelse manier. De ouderen zullen iets aan de jongeren aanleren, over hoe ze vroeger speelden, maar wel op een manier waarop we de jongeren het gevoel willen geven dat ze dat losgekregen hebben van de ouderen, dat geeft vertrouwen. En dat vertrouwen zullen we langs beide groepen naar boven proberen te brengen. De jongeren moeten zich blootstellen, daarom beginnen ze met een presentatie over zichzelf. De jongeren zullen na de gesprekken enkele van deze spelletjes van de ouderen terug tot leven brengen in een atelier.

In dit project vertellen de ouderen hoe ze vroeger speelden. In hun tijd was spelen sociaal, nu is het veel gemakkelijker om alleen te spelen, je gaat voor de computer zitten en je hebt al snel een paar uur doorgebracht.

Sociale media hebben hun opgang gemaakt maar de sociale interactie vervaagt. Het sociale is zo ver gegaan dat het verkocht wordt. Daarom willen we projecten creëren waar de ontmoeting, offline, centraal staat.

Waarden-principieel ben ik niet. Volgens mij zijn er maar heel weinig mensen die principes dragen waar ze nooit van afwijken. Principes kunnen veranderen, want mensen kunnen veranderen.

Ik hecht wel veel belang aan het geloof, dat bepaalde regels vooropstelt die je moet aanvaarden als je tot een bepaalde religieuze groep wil behoren. Iedereen is uiteraard vrij om al dan niet voor dat geloof te kiezen, maar als je er voor kiest, dan kies je ook voor de regels, daarin moet je consequent zijn.

Vrijgevigheid en respect zijn twee waarden uit de islam die mij sterk inspireren. We hebben met Free Hands en enkele andere verenigingen een oproep gelanceerd om in naam van de islamitische gemeenschap ziekenhuizen te bezoeken en in iedere kamer een bordje koekjes achter te laten met een boodschapje daarbij. Vrijgevigheid is een belangrijke waarden in de islam. Je mag als moslim bijvoorbeeld geen interest voor jezelf gebruiken, je mag het wel aan een goed doel schenken. Er is ook de armenbelasting. Van het geld dat per jaar op je bankrekening staat, moet je 2,5 procent afstaan aan een behoeftige. Hoe klein dat bedrag ook kan zijn, je kan er altijd al iemand mee helpen. Het zou goed zijn moest er in Vlaanderen een instantie zijn waar dat geld verzameld kan worden om de armoede aan te pakken.

Een uitdaging voor de huidige generatie is dat mensen onder druk staan om telkens een andere rol te vervullen, thuis, op het werk, onder vrienden, bij familie. Mensen met bijvoorbeeld een sterke levensbeschouwelijke identiteit kunnen daar soms een spanning ervaren.

Ik zie veel positiefs in onze samenleving, er zijn veel kansen. Anders zou een organisatie als Free Hands niet kunnen bestaan. We zijn met meer dan honderd leden (de jongste is 14), die zich vrijwillig inzetten voor de maatschappij.

Vrijheid van meningsuiting, respect voor verschil en openheid voor dialoog vind ik zeer belangrijk. Daarom mogen mensen mij steeds uitnodigen voor discussies en vragen stellen wanneer ze iets van mijn handelingen niet begrijpen, ik zal steeds eerlijk antwoorden.

 

-----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

Het project 'Grijs Gekleurd' is een initiatief van Free Hands i.s.m Bond Zonder Naam

http://www.kifkif.be/actua/wie-een-atoomgewicht-aan-goed-doet-zal-het-zien