‘Nuff Said

18-10-2011 | Amal el Madiouni

De fenomenale drumsolo op het einde gaf aan dat deze editie van ‘Nuff Said er jammer genoeg op zat. Zo zie je maar dat men niet veel nodig heeft om een leuke avond te beleven, slechts de juiste mensen op de juiste locatie.

De 32ste editie van ‘ Nuff Said vond vrijdagavond 7 oktober plaats in het cultureel centrum van Berchem. Niet enkel liet BRZZVLL de muzieknoten de pan uitswingen, de heer Joseph Bowie had tevens een groot aandeel in het muziekgebeuren.

Ik wil mezelf niet voorlopen, laten we beginnen bij de gastheer van de avond: Bob Maclaren. Deze Nieuw-Zeelander met een zuiver ‘British’ accent verbaasde zich over de regering van dit land; België staat namelijk bekend als enige land dat het langst zonder regering zat. Het publiek gierde het uit. Verder verbaasde hij zich ook over de aanwezigen onder het publiek, een groot deel van het publiek bestond uit Marokkanen. Naar zijn mening waren ze goed geïntegreerd. Zijn plaisanterie was erg politiek getint. Elio Di Rupo en de Dexia affaire mochten eraan geloven.

De volgende act was niemand minder dan Salaheddine Benchikhi. Samen met hem mochten wij zijn jeugd mee herbeleven. De culturele verschillen tussen hem en zijn Nederlandse buurjongetje vormden de rode draad doorheen zijn act. Tevens vond Benchikhi het triestig dat Filip Dewinter geen aandacht meer kreeg, volgens hem had iedere stad zijn racist nodig. Wat een satire, mensen. Op komische wijze bracht Salaheddine een ode aan de Marokkaanse moeder die zelfs zonder ingrediënten eten kon maken. Benchikhi is erg satirisch en vertelt onverbloemd wat hem dwars zit. Deze stijl is erg aantrekkelijk voor de jeugd, daar het ‘sans gêne’ is.

Vervolgens nam Poëet Maud Vanhauwaert haar plaats op het podium over. Ze verhaalde ons over haar moeders voeten vol eelt en dat ze er ook zelf had. Ze dichtte niet enkel over haar moeder maar ook over de dood en de hedendaagse politiek. Haar meest frappante uitspraak, vond ik, ging over de gesplitste kont die dan toch samen een mooi geheel vormt. Deze uitspraak doelde op België natuurlijk.

Na deze voordracht volgde een kort filmpje. Antwerpenaren gaven hun mening over de multiculturele samenleving en hun kijk erop. Nu en dan leverde dat hilarische beelden op. Engelssprekende Antwerpenaren met een dialectisch accent zorgden voor grappige dialogen.

De laatste komische act kwam uit Amsterdam. Howard Komproe gaf zijn leven als gescheiden man met kinderen weer. Zijn haat-liefde relatie leverde lachwekkende anekdotes op. Komproe’s militaire verleden en zijn misnoegen over vegetariërs lieten ons zeker niet onberoerd. Howard’s laatste woorden bleven me bij: ‘een man staat machteloos tegenover een vrouw, een vrouw staat vol verwachtingen tegenover een man, verwachtingen waaraan een man nooit zal voldoen.’

De laatste muzikale act was Joseph Bowie, lid van de befaamde freefunk band Defunkt. Deze jazztrombonist speelde de sterren van de hemel. Bowie’s muzikale samenwerking met BRZZVLL was magisch. De jazzliefhebbers kregen waar voor hun geld, dit was werkelijk jazz op wereldniveau. Allerlei instrumenten kwamen aan bod: van sambaballen tot tamboerijnen die,simultaan met zijn diepe volle soulstem, zorgden voor een uniek optreden. Hij kreeg de toeschouwers mee met zijn aanstekelijke zinnen ‘getting funky’, ‘you strangle me with your love’ en ‘illusion.’

De fenomenale drumsolo op het einde gaf aan dat deze editie van ‘Nuff Said er jammer genoeg op zat. Zo zie je maar dat men niet veel nodig heeft om een leuke avond te beleven, slechts de juiste mensen op de juiste locatie. De medewerkers van ‘Nuff Said mogen best fier zijn op zichzelf, een overvolle zaal gaf blijk van een goede artiestensamenstelling.

Helaas heeft het cultureel centrum van Berchem haar directeur, Roel Verniers verloren. Verniers verloor vorige maand zijn strijd tegen kanker, bij deze willen we onze steun betuigen aan zijn familieleden en naasten.
 

http://www.kifkif.be/cult/%E2%80%98nuff-said