Turquaze - Kadir Balci

12-10-2010 | Liesbet Verbesselt

Ik ga nu want ik moet nog ergens een schaap gaan slachten

 Een zoektocht op het wereldwijde web leert me dat de term ‘turquoise’ onder meer verwijst naar een Nederlandse muziekgroep, de kleur turkoois en een schip. Aan dit rijtje mag vanaf nu ook de film ‘Turquaze’ van de Gentse cineast Kadir Balci worden toegevoegd. De hoofdrol in de film is weggelegd voor Timur (28), een in Gent opgegroeide Turkse jongen en zijn Vlaamse vriendin Sarah. Nadat Timur zijn vader heeft begraven in Istanbul, keert hij samen met zijn 2 broers, Ediz (36) en Bora (16) terug naar Gent, terwijl hun rouwende moeder in Istanbul achterblijft.

Muziek- müzik

Als eerbetoon aan zijn vader, die hield van fanfaremuziek, besluit Timur zich aan te sluiten bij de plaatselijke fanfare. Met zijn onhandige entree en vreemde naam doet hij zich opmerken, maar vanaf het moment dat hij de eerste noot inzet, wordt hij opgenomen in de groep en tot ‘Tim’ omgedoopt. Dit kan niet gezegd worden van de ongemakkelijke ontmoeting met Sarah’s ouders tijdens een klassiek concert in de Bijloke. Na afloop van het concert vraagt Sarah’s moeder zich af: ‘Hebben ze in Turkije ook klassieke muziek?’ Deze opmerking schiet bij Timur in het verkeerde keelgat en hij trapt het af met de woorden: ‘Ik ga nu, want ik moet nog ergens een schaap gaan slachten’. De ontmoeting leidt tot een breuk tussen de twee geliefden: Timur verwijt Sarah dat ze haar ouders niet de waarheid heeft verteld over zijn achtergrond. Sarah is op haar beurt boos omdat Timur tot hiertoe nog niet het lef heeft gehad om haar aan zijn ouders voor te stellen.

Ik heb een lief- Sevgilim var

Wanneer Timur thuis van zijn oudste broer een sneer krijgt omdat hij bekent samen te zijn met een ‘heiden’, is de maat vol en besluit hij terug te keren naar Istanbul. Niet wetend waar Timor uithangt, gaat Sarah te rade bij zijn familie. Via Ediz komt ze te weten dat Timur naar Istanbul is vertrokken en ze besluit hem achterna te reizen. In Istanbul aangekomen botst ze op het plaatselijke kerkhof op een rouwende Timur die, zo blijkt, niet enkel rouwt om zijn vader, maar eveneens om het meisje  waarmee hij ooit verloofd was en dat een maand voor hun geplande huwelijk omkwam. Sarah die had gehoopt hun relatie nieuw leven in te blazen door naar Istanbul af te zakken, beseft dat Timur hier niet klaar voor is en keert terug naar België. Timur blijft achter in Istanbul en glijdt langzaam weg in zijn verdriet. Hij wordt echter wakker geschud, wanneer hij op een ochtend gehavend thuiskomt van een dronkemans gevecht en besluit zijn leven opnieuw in eigen handen te nemen. Samen met zijn moeder keert Timur naar België terug, waar hij zich verzoent met Sarah, haar verrassend met een fanfaredeuntje aan de wasserette.

Eind goed al goed – iyi ki de biter

Met een warm gevoel keer ik terug van het ‘appel-blauw-zee-groene’ universum dat in ’Turquaze’ geschept wordt. De film is traag opgebouwd, beetje bij beetje wordt de context geschept. Het is de prachtige soundtrack die schwung brengt in de film, met een mix van klassieke, Turkse en brassbandmuziek. Burak Balci, broer van Kadir, die in de rol van Timur kruipt, zet hier een overtuigende acteerprestatie neer, temeer als je weet dat dit zijn eerste filmrol is. Het is mooi om te zien hoe Timur, wars van de conventies zijn gevoel volgt in zijn relatie met Sarah, zijn passie voor muziek en zijn rol binnen de eigen familie/cultuur en op die manier de stereotype beeldvorming overstijgt.

http://www.kifkif.be/cult/turquaze-kadir-balci