Om stilstand in het langverwachte interfederaal actieplan tegen racisme tegen te gaan lanceerde de federale regering een reeks maatregelen, zonder te wachten op de Vlaamse regering. Dat is een belangrijke stap na meer dan 20 jaar stilte en politiek getalm. Het plan bevat enkele concrete maatregelen, maar blijft op de meeste vlakken zeer vaag.

De wereldwijde vaccinongelijkheid is een van de grootste onrechtvaardigheden die onze aardbol op dit moment verdeelt, en zorgt er bovendien voor dat steeds besmettelijkere virusmutaties vrij spel krijgen – ook in België. Als onze federale regering de opheffing van de patenten van de farmaceutische industrie blijft tegenwerken, kunnen we met recht en reden stellen dat ze de grootste antivaxxers van ons land zijn.

Het beeld van de burka symboliseert hoe het westen de Afghaanse vrouw ziet: onzichtbaar, onhoorbaar, onderdrukt. Tegelijkertijd verdoezelt de burka het verzet dat Afghaanse vrouwen al decennialang voeren, zowel tegen de onderdrukking van fundamentalisten als buitenlandse mogendheden - waaronder België.

Extreemrechts is de laatste jaren meer dan ooit in opmars. Hoewel het Vlaams Belang nog altijd niet meeregeert, en het cordon sanitaire, de afspraak tussen democratische partijen om niet te besturen met het Vlaams Belang, dus stand houdt, heeft het zijn macht op verschillende manieren vergroot. Wat kan jij doen om die opkomst mee tegen te gaan?

Luk Vervaet volgt al decennialang de evoluties in (extreemrechts) staatsgeweld op in België en daarbuiten. Met I can’t breathe: de nieuwe adem van het verzet schreef hij een boek waar veel activisten en andere geïnteresseerden op wachtten na de samenloop van de Black Lives Matter-golf en de verschillende doden door politie. Beginnend met een diepgaande analyse van de dood van George Floyd, maakt hij komaf met twee hardnekkige mythes die het debat in hun greep houden: dat het politiegeweld in de VS niet te vergelijken valt met Belgisch politiegeweld, en dat we ons huidig politiesysteem nodig hebben om de samenleving veilig te houden.

Er zal in de komende dagen en weken nog veel inkt vloeien over wat er in Washington gebeurde. Maar nu al is het interessant om lessen te trekken over zaken die ook in Vlaanderen belangrijk zijn. De bestorming van het Capitool werpt een interessant licht op een mythe die in Vlaanderen de laatste jaren hardnekkig opgang maakt: dat alle vormen van radicalisering hetzelfde zijn.

Het nieuw federaal regeerakkoord biedt kansen om te werken aan ongelijkheid op basis van afkomst, genderidentiteit en (anders)validiteit. Biedt het regeerakkoord daadkrachtige oplossingen of blijft het bij enkele vage bewoordingen? Een analyse.

De dood van George Floyd zorgt wereldwijd voor beroering. Volgens Nina Henkens is het echter frappant dat we anders omgaan met gelijkaardige voorvallen in eigen land. Het gebeuren in de VS zou ons nochtans tot nadenken moeten stemmen over de relatie tussen racisme en politioneel geweld bij ons.

Paul Ponsaers is socioloog, criminoloog, voormalig journalist en hoogleraar Criminologie aan de Ugent. Sinds 1975 schrijft hij over en doet onderzoek naar terrorisme, extreem rechts en het veiligheidsbeleid in België. In eerdere publicaties ging hij dieper in op het onderzoek naar de Bende van Nijvel en Belgische jihadi’s. In zijn laatste boek Terrorisme in België: polarisering en politiek geweld vervolledigt hij zijn triptiek rond politiek geweld in het na-oorlogse België en neemt hij ons mee naar de jaren ’70 en ’80.

Adil stierf vrijdag. Na een achtervolging door de politie op zijn bromfiets stierf hij door een aanrijding met een politiewagen. Wie er net wie aanreed, daar willen de kranten nog geen uitspraak over doen. Maar wat mij betreft leidt het incident nu reeds tot een terechte maatschappelijke discussie.