Een kunstwerk herleiden tot zijn etnische oorsprong: het is vragen om problemen. Als je het hebt over de migrantenfilm als een zelfstandig genre, is het niet anders. De makers van die films gaan dan op hun achterste poten staan. Ze wijzen op de universele kracht van hun werk, die de eigen gemeenschap overstijgt. Nochtans is de benaming migrantenfilm niet noodzakelijk het beledigende resultaat van hokjesdenken. De term kan ook nuttig zijn, voor kijkers en makers. Die Fremde (2010) is een mooi voorbeeld van hoe een filmmaker de persoonlijke etnische achtergrond kan combineren met universele aspiraties, en hoe de migrantenfilm volwassen wordt.

Piet Boel interviewde in de vorige aflevering van Ali in Wonderland Jan Philips Spraakwater door hem eerst met waarheidsserum in te spuiten.

Links toont zich verdeeld in het debat over een no-flyzone boven Libië. Een niet-militaire aanpak is nochtans nooit ernstig genomen. Het portretteren van oorlog als een humanitaire interventie is een contradictio in terminis. Alleen het militair-industrieel complex vaart er wel bij.

CAÏRO, ALEXANDRIA. Drie weken na de val van de Egyptische president Mubarak trokken we naar Caïro, om de vinger aan de pols van de volksopstand te leggen. En dat was niet moeilijk, al zijn de miljoenenbetogingen op het Tahrirplein afgelopen.

We zijn met een aantal jongeren die elk hun eigen project vertegenwoordigen. Onze eindwerken worden na afloop voorgesteld tijdens Kraak het cultuurhuis The Festival. Mijn project is een toneelstukje over migratie en de gevolgen daarvan. Wie heeft er zin om hieraan deel te nemen???? We worden begeleid door een eigen regisseur! Om een idee te hebben over het verhaal dat we zullen spelen lees mijn onderstaand verhaaltje maar eens. Let op! Het is niet DIT verhaal dat we zullen spelen, wel in hetzelfde genre!

De commissie Justitie van de Kamer bespreekt al enkele weken een herziening van de wet op de nationaliteitsverwerving. Als organisaties van het werkveld, volgen vzw Objectief, beweging voor gelijke rechten en MRAX (Beweging tegen racisme, antisemitisme en xenofobie) dit debat op de voet. We maken ons grote zorgen over de voorziene wijzigingen die in de richting gaan van een aanzienlijke beperking van de toegang tot de Belgische nationaliteit en een uitbreiding van de mogelijkheden om de nationaliteit te ontnemen.

Kruisbeelden mogen in scholen, zegt Straatsburg (DS 19-20 maart p. 49). Een kruisbeeld in de klas is NIET strijdig met het recht op onderwijs zoals dat in de Europese Conventie over de Rechten van de Mens is vastgelegd. Dat is de definitieve uitspraak in de al jaren aanslepende juridische strijd van Soile Lautsi en haar twee zonen tegen de kruisbeelden in een Italiaanse staatsschool.

Ondanks onze initiatieven, lokale acties van vrijwilligers voor Dexia-filialen, meer dan 30 gemeentelijke moties, tal van parlementaire vragen..., blijft Dexia de kolonies in de bezette Palestijnse gebieden rechtstreeks en onrechtstreeks financieren. Woensdag 11 mei 2011 is een hoogdag voor de Dexia-groep. Eén keer per jaar worden de aandeelhouders van Dexia uitgenodigd op de algemene vergadering waar ze vragen kunnen stellen aan de Raad van Bestuur en de Directie. Dit is hét moment om de Dexia-top te confronteren met hun medeplichtigheid aan de illegale kolonisering van Paletina en het schenden van hun eigen ethische code. We willen van deze dag een hoogtepunt maken voor de mobilisatie dit jaar. We confronteren Dexia met zijn politiek in de bezette Palestijnse gebieden en vragen hen alle banden met de bezetting te verbreken. Om daarin te slagen moeten we met velen zijn!

Op 16 maart ging de tweede editie van Eye on Palestine van start. Een festival dat met film, dans en muziek de geschiedenis en de actualiteit van de Palestijnse kwestie bij een breed publiek wil brengen. Dit op verschillende locaties in Gent, Brussel en Antwerpen.

Prof. Jan Blommaert brengt met dit boek het historisch perspectief terug in het debat over diversiteit. Hij staat rechtop en trots links van de kerk en legt uit. Langs alle kanten wordt de teleurgang van de zogenaamde linkse kerk aangekondigd met als hoofdargument het feit dat de multiculturele samenleving heeft gefaald. Hevig wordt met de vinger naar links gewezen, elk standpunt dat vanuit die kant het licht ziet wordt bij voorbaat als wereldvreemd of een vorm van politiek correct denken bestempeld.

Kif Kif lanceert op 21 maart 2011 samen met prof. Blommaert het e-book: Links van de kerk. De linkerzijde en de multiculturele samenleving.