Na de editie Eat this van vorig jaar, wordt de MAFfe draaimolen opnieuw in gang gezet met een nog grotere focus op urban. De volgende voorstelling zal in oktober 2011 te zien zijn in de Bourlaschouwburg in het kader van Antwerpen Europese Jongerenhoofdstad 2011 (www.aeyc2011.be): *Scoreman, het bigband-orkest van Thomas De Prins, gaat de uitdaging aan met enkele rap-artiesten. En deze is meteen ook hét excuus om MAF weer op ieders net- én trommelvlies te branden.

Wij nodigen je graag uit op onze themadag rond diversiteit. Gelukwe zoeken het allemaal. Ook zij die uit moeilijke (al dan niet economische) omstandigheden uit verre oorden in ons land belandden en hier hun geluk komen zoeken. Maar daar doen we wat smalend over. Voor gelukzoekers hebben we geen plaats. Als het op geluk zoeken aankomt, meten we met twee maten en twee gewichten.

De laatste dagen worden we om de oren geslagen met meningen over quota voor vrouwen in de raden van bestuur van beursgenoteerde bedrijven. Er is geen kat die er geen uitspraak over doet. Als pluralistische koepel van Vlaamse en Brusselse vrouwenverenigingen willen we luid en duidelijk stellen: quota zijn een tijdelijk en noodzakelijk kwaad! Natuurlijk zijn er nadelen aan verbonden. Iedere vrouw die in de toekomst een zitje krijgt in de raad van bestuur van een beursgenoteerd bedrijf zal hard moeten trekken om de klever van excuus-Truus van zich af te rukken. Want die krijgt ze gegarandeerd opgeplakt. Ze zal zich misschien zelf afvragen waarom ze daar zit: skills or numbers?

Een kleine 48 uur nadat ze elk nog aan het werk waren in Libië zaten Rudi Vranckx en Robert Fisk op zaterdagavond 5 maart 2011 voor zowat 800 man in De Singel in Antwerpen. Ze waren uitgenodigd door Mind the Book, de opvolger van Het Andere Boek .

mediarte.be en de Cel diversiteit van de VRT stellen samen met de verschillende hogescholen vast, dat de instroom van studenten van vreemde origine zeer laag blijft, ondanks eerdere inspanningen. Om jouw hogeschool aantrekkelijk te maken voor scholieren uit etnisch-culturele minderheden, schrijven we een wedstrijd uit.

Vorige week stond Marten Wilfriet van de SMUL-partij klaar om zijn speech af te steken in de verkiezingsshow van Ali in Wonderland. Deze week is het zover, live de speech van Wilfriet.

Schrijf een essay van maximaal 1500 woorden over jouw foute held. Stuur je essay in voor 1 april 2011 en win een masterclass en publicatie in Eutopia Magazine en De Volkskrant. De schrijver van het beste essay ontvangt bovendien 500 euro. Je stemt altijd links, maar koestert warme gevoelens voor Berlusconi. Of je stemt altijd rechts, maar bent een stille bewonderaar van Femke Halsema. Je haat de dictatuur in Iran, maar voelt akelig precies aan wat Ahmedinejad in het Midden-Oosten populair maakt. Of je hebt een hekel aan geweld, maar de liefdesbeet van Ajax-macho Suárez deed je bijna juichen.

Noord-Zuid kamp voor jongeren tussen 16 en 25 jaar. Van 4 tot 9 juli op de Hoge Rielen.

Op voorstel van gouverneur André Denys en gedeputeerde Eddy Couckuyt, bevoegd voor welzijn en gezondheid, deelt de deputatie het volgende mee: Het project "Diversifiëren van de overheidsdiensten" wordt na een succesvolle pilootuitvoering voor de tweede maal opgestart onder coördinatie van het provinciebestuur Oost-Vlaanderen (dienst Maatschappelijke Participatie). Met dit project wil de Provincie Oost-Vlaanderen samen met tal van partners (zie verder) er voor zorgen dat het personeelsbestand, de brandweer, de politie en defensie een betere afspiegeling vormt van de samenleving. Dit heeft tot doel:

Het Vrouwen Overleg Komitee is verbaasd over de heisa die quota voor de raden van bestuur bij overheids- en beursgenoteerde ondernemingen oproepen. Zijn we niet allemaal voorstander van meer gelijkheid? En is het geen ongelofelijk verlies van talent als we niet al het potentieel benutten? De bedrijfswereld, gesteund door politieke partijen zoals NVA, verzet zich met hand en tand tegen een quotaregeling voor ondernemingen.

Het nieuws de aflopen weken in de Westerse media, zoals uitgedragen door opiniemakers en overheden, fluctueert tussen zurigheid men is niet blij met de intifadahs om het zacht uit te drukken en continue bangmakerij voor het groene gevaar: Het islamisme. Dat men zich alleen zurig kan uitspreken over wat er in Tunesië gebeurd is, wat er gaande is in Egypte en wat er komen gaat in de rest van de Arabische wereld is begrijpelijk. Men realiseert zich dondersgoed dat men bezig is de status-quo te verliezen en dat doet pijn. Want de significantie van wat wij zien gebeuren, is veel groter dan alleen het wegjagen en de roep om het aftreden van dictators. Het is de doodstrijd van een tijdperk: Het neokoloniale tijdperk.