Van de media wordt verwacht dat ze als ‘vierde macht’ het bredere publiek informeren en de bestaande machtsstructuren aan een kritische blik onderwerpen. Verschillende media-analyses wijzen echter uit dat de media die opdracht vaak niet vervullen. Kif Kif publiceert daarom dit eboekje dat de onderhuidse relaties tussen de media en de machtshebbers wil blootleggen. Aan de hand van concrete voorbeelden biedt het een kader om de dagelijkse berichtgeving door te lichten.

Claudia Zen Karan brengt opnieuw een collage van gedachten, beelden en mijmeringen. Deze keer laat ze zich inspireren door de kracht van Antwerpen, de samenhorigheid van iftars en de diepte van gebed.

Amnesty International organiseerde samen met vele partners een conferentie over etnisch profileren, met focus op de Belgische context en bijdragen van experten uit België, Nederland en het VK. Dat leverde meer inzicht op de urgentie van de situatie en de huidige stand van zaken: "Het is belangrijk te begrijpen dat een politiecontrole geen kleinigheid is, maar een interactie die mensen in gevaar brengt als die uit de hand loopt."

Waarom riep de aanwezigheid van N-VA op de afgelopen Belgian Pride zoveel aversie op? Werkelijke inclusie bereiken we niet door de ene minderheid tegen de andere uit te spelen, vinden Fourat Ben Chikha en Pascal Debruyne.

De Nederlandse Acteursgroep Wunderbaum sloeg de handen in elkaar met schrijfster Annelies Verbeke om vorm te geven aan de voorstelling Daar gaan we weer (White Male Privilege), een uiteenzetting van vele moeizame gesprekken rond interculturaliteit, structureel racisme en aanverwanten. "De auteurs hebben een dramaturgische rode draad gevonden in 'het publieke debat' en ze hebben die in stijgende lijn weten te trekken tot een catharsis van formaat."

De vierde verfilming van de beruchte vliegtuigkaping door het Popular Front for the Liberation of Palestine beloofde nuance en controverse. Het verhaal werd namelijk niet alleen verteld vanuit de kant van slachtoffers en helden, maar ook vanuit de kant van de gijzelnemers. Niet álle gijzelnemers, zo blijkt.

Sinem Çakir verbleef enkele dagen in de abdij van Orval. Al is ze zelf moslima, ze voelde zich onmiddellijk thuis in dit oude christelijke oord van bezinning. Een ontmoeting met de abt deed haar dieper nadenken over de verhouding tussen actief zijn en rust zoeken, tussen ego en dienstbaarheid.

Black Panther was greatly hyped as a ground breaking action movie that redefined the representation of black people in Hollywood. Yet perhaps it’s time for some thorough analysis and criticism. There's a whole list of reasons why Black Panther doesn't really challenge the norms and instead amplifies prejudices and stereotypes. Even more so: its underlying message is, in many ways, quite problematic.  

De nomade van de ramadan is terug. Terwijl ze met poëtische woorden de blik naar binnen richt, richt ze haar camera naar buiten. Deze keer tracht ze vast te leggen hoe de vastenmaand zich in Borgerhout laat zien.

De tweede feministische golf kwam tot stand in het kielzog van “mei 68”. Ze dreef op dezelfde idealen van zelfbeschikking, gelijkheid en solidariteit en ze bracht een minstens even rijk en gevarieerd gedachtegoed voort. Maar na haar vrolijke prille begin werd ze al snel in de populaire verbeelding herleid tot een bende mannenhaatsters, klaagfeministen en betweterige manwijven. Deze terugblik op de tweede feministische golf is dan ook meer dan een nostalgische uitstap van een getuige en activiste naar een vervlogen tijd. Het is een belangrijke reflectie over feminisme toen en nu.

Op de internationale dag tegen holebi- en transfobie, is het centrale thema in 2018 “Alliances for solidarity”. Klaartje Van Kerckem van Merhaba ging daarover in gesprek met Landry Mawungu, directeur van het Minderhedenforum. “Er is een tendens dat we op strategisch niveau meer en meer beseffen dat het om één strijd gaat, en we elkaar nodig hebben om die strijd volledig ten gronde kunnen voeren.” Een gesprek over bonding & bridging, window dressing, en met de lat slaan.

In onze nieuwe podcast gaan we dieper in op de verwevenheid van secularisme, religie en racisme. We klopten daarvoor aan bij Anya Topolski. Zowel vanuit haar academische werk waarin ze op filosofische wijze het maatschappelijke wij-zij-denken analyseert als vanuit haar persoonlijke en familiale geschiedenis als Joodse vrouw, biedt ze ons een bijzonder interessante kijk op die thema's.