In 2048 zal het honderd jaar geleden zijn dat de Nakba plaatsvond in de Palestijnse gebieden. Nakba, letterlijk ‘het onheil’, is de Arabische benaming die gegeven wordt aan de reeks gebeurtenissen die in 1948 een massale volksverdrijving in gang zetten die tot op vandaag nog voortduurt. 
De kortverhalenbundel Palestine +100 stelt aan twaalf Palestijnse schrijvers de vraag om zich in te beelden hoe hun land er uit zou kunnen zien anno 2048. Hoe zou het gaan met een volk dat al 100 jaar niet meer ‘thuis’ is? Dat systematisch in haar ontwikkeling en vrijheden beperkt wordt en dat politiek onder constante druk staat?

Capharnaüm, het verhaal van een kleine jongen die zijn ouders voor de rechtbank daagt, is misschien wel één van de meest aangrijpende films van het jaar.

Met zijn tweede langspeelfilm stelt de Palestijnse regisseur Muayad Alayan niet teleur. In zijn al straf debuut, de semi-komedie Love, Theft and Other Entanglements, tastte hij de muur af waar de Palestijnen in hedendaags Jeruzalem elke dag mee geconfronteerd worden. In The Reports on Sarah and Saleem waagt hij zich ook aan de andere kant van diezelfde muur. Met alle gevolgen en brokken van dien.