De Lierse ‘Ongelooflijk’-events vertrekken steeds vanuit het eeuwige optimisme dat we als mensen prima kunnen samenleven zolang we dat maar willen. Voor de derde editie op zondag 23 februari slaan de Lierse diversiteitsraad en het Liers Cultuurcentrum de handen in elkaar om een moment van verbondenheid en hoop te creëren in tijden van polarisering en angst.

Al sinds de jaren 2000 staat Grande-Synthe, een gemeente van Duinkerke, bekend bij mensen op de vlucht. Ze wagen er dagelijks de oversteek naar het Verenigd Koninkrijk. Er vormen zich kampen, de omstandigheden zijn hard. Zoals veel vrijwilligers rijdt Pat er regelmatig heen vanuit België om hulpgoederen te verdelen. Hij doet dit al jaren.

Soms schrijft hij een post op sociale media waarin hij ventileert, filosofeert, beschrijft en reflecteert. We blikken regelmatig samen met hem terug, in een overzicht dat tot nadenken stemt.

Met Het dekoloniseringsparcours in de hand nodigt Lucas Catherine ons uit om de belangrijkste Congomonumenten, koloniale hoofdkwartieren en economische koloniale machtscentra op te zoeken, want we praten nog steeds te weinig over het koloniale verleden van België, schrijft onze recensent. We zouden het verleden onder ogen moeten zien, om de toekomst beter voor te bereiden.

Volgens sommigen was de Arabische Lente slechts een illusie en draaiden de vele protesten op niets uit. Tijani Boulaouali is het daar niet mee eens. De Arabische Lente is voor hem geen kortstondig moment, maar eerder een langzaam proces. Wie de omwentelingen in verschillende landen opvolgt, ziet immers duidelijk dat het vuur weer opflakkert.

Bazzz is een jeugdorganisatie die specifieke aandacht schenkt aan de emancipatie en participatie van jongeren met een migratieachtergrond. Onder begeleiding van verschillende professionele artiesten werkten de jongeren van Bazzz aan een eigenzinnige voorstelling waarin ze hun visie rond identiteit en samenleven in diversiteit naar buiten brengen. Het eerste deel van de voorstelling laat de tieners (12-15j) aan het woord, het tweede deel de jongeren (16-25j). We doken mee de zaal in om getuige te zijn van het resultaat.

Deze keer schoof schrijfster Dalilla Hermans mee aan tafel voor This Is What I Read. We praatten over 'The Nickel Boys', de laatste roman van Colson Whitehead, maar ook over haar eigen boeken, over tegenwind krijgen en over je mond moeten houden.

In 2048 zal het honderd jaar geleden zijn dat de Nakba plaatsvond in de Palestijnse gebieden. Nakba, letterlijk ‘het onheil’, is de Arabische benaming die gegeven wordt aan de reeks gebeurtenissen die in 1948 een massale volksverdrijving in gang zetten die tot op vandaag nog voortduurt. 
De kortverhalenbundel Palestine +100 stelt aan twaalf Palestijnse schrijvers de vraag om zich in te beelden hoe hun land er uit zou kunnen zien anno 2048. Hoe zou het gaan met een volk dat al 100 jaar niet meer ‘thuis’ is? Dat systematisch in haar ontwikkeling en vrijheden beperkt wordt en dat politiek onder constante druk staat?

We gingen in gesprek met professor Jo Van Steenbergen over de scheiding van kerk en staat in de islamitische traditie, over de historische wortels van de scheiding tussen soennieten en sjiieten en over de redenen waarom objectief onderzoek naar de geschiedenis niet vanzelfsprekend is.

Waarom vrouwen betere seks hebben onder het socialisme. Is het slechts een prikkelende titel of doet het boek die titel alle eer aan? Hoe het ook zij, pas na de eerste drie hoofdstukken wist de auteur de aandacht van onze recensente te vangen.

Abdullah Ibrahim woonde als kind in Bagdad, maar vluchtte tien jaar geleden samen met zijn ouders naar België, weg van de oorlog. Hij stelt zich veel vragen over identiteit, wat dit juist betekent en hoe een identiteit wordt opgebouwd. 

Sinds de eeuwwisseling is de opkomst van extreemrechts niet meer weg te denken uit het publiek debat in Europa. Europa verandert en extreemrechts doet dat ook. Waar deze politieke stroming twintig jaar geleden aan de marge stond, is ze vandaag een niet te onderschatten politieke kracht die het centrum naar rechts trekt. Er zijn de afgelopen jaren veel boeken over verschillende vormen van extreemrechtse politiek verschenen. Ik kies er vijf uit die volgens mij de lezer een coherent beeld kunnen geven van deze politieke stroming.

In de maatschappelijke debatten rond racisme en discriminatie roepen weinig woorden zo’n hevige reacties op als het woord ‘islamofobie’. Dit kleine, krachtige boekje van antropoloog Martijn de Koning is bijgevolg meer dan op zijn plaats. Het tilt de discussies over de thematiek op een hoger niveau.