Brussel, 7 juni 2020 - Het Collectif Contre l’Islamophobie en Belgique asbl (CCIB) heeft met verbazing kennis genomen van de beslissing van het Grondwettelijk Hof van 4 juni 2020 met betrekking tot het dragen van hoofddoeken in het hoger onderwijs. De beslissing van het Hof is onbegrijpelijk en vormt een ongekende inbreuk op ons juridisch corpus, dat de eerbiediging van de grondrechten met betrekking tot religieuze en filosofische overtuigingen garandeert. Met deze uitspraak komt België zijn internationale verplichtingen op het gebied van de openbare vrijheden en anti-discriminatie ten opzichte van alle studenten in ons onderwijssysteem niet na.

Al sinds de jaren 2000 staat Grande-Synthe, een gemeente van Duinkerke, bekend bij mensen op de vlucht. Ze wagen er dagelijks de oversteek naar het Verenigd Koninkrijk. Er vormen zich kampen, de omstandigheden zijn hard. Zoals veel vrijwilligers rijdt Pat er regelmatig heen vanuit België om hulpgoederen te verdelen. Hij doet dit al jaren.

Soms schrijft hij een post op sociale media waarin hij ventileert, filosofeert, beschrijft en reflecteert. We blikken regelmatig samen met hem terug, in een overzicht dat tot nadenken stemt.

Gisteren werd een voorstel van resolutie besproken en ingediend door de meerderheidspartijen om discriminatie en racisme in de samenleving te bestrijden. Maar volgens het Platform Praktijktesten Nu blijkt er van een concrete aanpak weinig sprake. Meer nog, de voorstellen die men opnieuw naar voor schuift blijken al vijf jaar lang niet te werken.

Nadia Nsayi schreef een mooi boek over haar twee vaderlanden: Congo en België. Het is enerzijds een familiegeschiedenis en anderzijds een persoonlijk verhaal dat verweven zit in een veel groter maatschappelijk verhaal: de geschiedenis van Congo/Zaïre en de relatie van dit land met België.

Op 26 mei 2019 trokken we naar de stembus voor de verkiezing van een nieuw Vlaams Parlement. Daarna zorgde het bestuursakkoord van de nieuwe Vlaamse regering voor een ongeziene kaalslag voor het middenveld en publieke sectoren. Boze kunstenaars, zorgverstrekkers, jeugdwerkers, maatschappelijk werkers, het VRT-personeel, buschauffeurs … allemaal trokken ze de straat op uit protest tegen het besparingsbeleid van de Vlaamse regering. In een open brief riepen 185 organisaties de Vlaamse regering op de besparingen terug te schroeven.

De dood van George Floyd zorgt wereldwijd voor beroering. Volgens Nina Henkens is het echter frappant dat we anders omgaan met gelijkaardige voorvallen in eigen land. Het gebeuren in de VS zou ons nochtans tot nadenken moeten stemmen over de relatie tussen racisme en politioneel geweld bij ons.

Asylum seekers’lives are on hold during the current COVID-19 pandemic. Arriving asylum seekers were temporarily unable to claim asylum and pending asylum procedures are – except for a pilot with remote video hearing – suspended. This raises the question what the current uncertainty means for those asylum seekers who have already been waiting very long for an outcome of their asylum claims.

Nela is geboren in 1980, in een land dat toen nog Joegoslavië heette. Vandaag behoort haar geboorteplaats tot Montenegro. Opgroeien, studeren en een carrière opbouwen deed ze in Bosnië en Herzegovina, meer bepaald in Sarajevo. Anders gezegd: ze is een Bosniër met Montenegrijnse roots. En niet zomaar één, in Bosnië en Herzegovina is ze een gerennomeerde naam die haar sporen heeft verdiend binnen de kunstwereld. Nu ze hier woont, vervalt ze in de anonimiteit. Kif Kif geeft deze straffe madam graag even een podium: ze blikt terug en stelt in vraag.

De nieuwe campagne van Hand in Hand laat mensen toe om aan te geven wie volgen hen de grootste helden van de dekolonisering zijn. De strijd tegen racisme en het dekolonisatieverzet worden immers al te vaak vanuit een eurocentrisch perspectief besproken. De campagne is dan ook een expliciete poging om de 'dekolonisatiecanon' uit te breiden en meer aandacht te geven aan stemmen die al te vaak over het hoofd worden gezien. Lieven Miguel Kandolo en Mathieu Charles formuleren enkele constructieve kritische reflecties op de campagne om het debat over de dekolonisering van de geesten nog verder te verdiepen.

Marieke Dermul en Filip Tielens trokken in juni 2019 naar New York. Daar vond toen de grootste Pride ooit plaats, 50 jaar na de Stonewall-rellen die de start betekenden voor de wereldwijde regenboogbeweging. Gewapend met een camera en een gezonde dosis interesse, maakten ze een documentaire die verschillende stemmen aan het woord laat over zowel het verleden, het heden als de toekomst van de Prides. Zijn ze loutere bling-bling parades geworden, of dragen ze nog steeds maatschappijkritisch protest te zijn?

Het is stiller in de stad. Minder langsrazend verkeer, meer ruimte voor het voorjaarsfluiten van de vogels en het ruisen van de wind. Maar er is ook een andere stilte. De pijnlijke stilte van de beleidsmakers die het lot van mensen in de meest precaire omstandigheden negeren.

Paul Ponsaers is socioloog, criminoloog, voormalig journalist en hoogleraar Criminologie aan de Ugent. Sinds 1975 schrijft hij over en doet onderzoek naar terrorisme, extreem rechts en het veiligheidsbeleid in België. In eerdere publicaties ging hij dieper in op het onderzoek naar de Bende van Nijvel en Belgische jihadi’s. In zijn laatste boek Terrorisme in België: polarisering en politiek geweld vervolledigt hij zijn triptiek rond politiek geweld in het na-oorlogse België en neemt hij ons mee naar de jaren ’70 en ’80.