Deze keer schoof schrijfster Dalilla Hermans mee aan tafel voor This Is What I Read. We praatten over 'The Nickel Boys', de laatste roman van Colson Whitehead, maar ook over haar eigen boeken, over tegenwind krijgen en over je mond moeten houden.

In 2048 zal het honderd jaar geleden zijn dat de Nakba plaatsvond in de Palestijnse gebieden. Nakba, letterlijk ‘het onheil’, is de Arabische benaming die gegeven wordt aan de reeks gebeurtenissen die in 1948 een massale volksverdrijving in gang zetten die tot op vandaag nog voortduurt. 
De kortverhalenbundel Palestine +100 stelt aan twaalf Palestijnse schrijvers de vraag om zich in te beelden hoe hun land er uit zou kunnen zien anno 2048. Hoe zou het gaan met een volk dat al 100 jaar niet meer ‘thuis’ is? Dat systematisch in haar ontwikkeling en vrijheden beperkt wordt en dat politiek onder constante druk staat?

We gingen in gesprek met professor Jo Van Steenbergen over de scheiding van kerk en staat in de islamitische traditie, over de historische wortels van de scheiding tussen soennieten en sjiieten en over de redenen waarom objectief onderzoek naar de geschiedenis niet vanzelfsprekend is.

Waarom vrouwen betere seks hebben onder het socialisme. Is het slechts een prikkelende titel of doet het boek die titel alle eer aan? Hoe het ook zij, pas na de eerste drie hoofdstukken wist de auteur de aandacht van onze recensente te vangen.

Abdullah Ibrahim woonde als kind in Bagdad, maar vluchtte tien jaar geleden samen met zijn ouders naar België, weg van de oorlog. Hij stelt zich veel vragen over identiteit, wat dit juist betekent en hoe een identiteit wordt opgebouwd. 

Sinds de eeuwwisseling is de opkomst van extreemrechts niet meer weg te denken uit het publiek debat in Europa. Europa verandert en extreemrechts doet dat ook. Waar deze politieke stroming twintig jaar geleden aan de marge stond, is ze vandaag een niet te onderschatten politieke kracht die het centrum naar rechts trekt. Er zijn de afgelopen jaren veel boeken over verschillende vormen van extreemrechtse politiek verschenen. Ik kies er vijf uit die volgens mij de lezer een coherent beeld kunnen geven van deze politieke stroming.

In de maatschappelijke debatten rond racisme en discriminatie roepen weinig woorden zo’n hevige reacties op als het woord ‘islamofobie’. Dit kleine, krachtige boekje van antropoloog Martijn de Koning is bijgevolg meer dan op zijn plaats. Het tilt de discussies over de thematiek op een hoger niveau.

Op 23 november verscheen op VRT NWS een opinie met als titel De multiculturele samenleving is geen algeheel verhaal van rozengeur en maneschijn. Sociaal werker Sarah El Massaoudi Verryt kroop in haar pen en diende de auteur van antwoord. "Over witte privileges gesproken: een witte man die naar eigen zeggen niet opgegroeid is in een superdiverse context en niet opgeleid is om aan de slag te gaan met superdiversiteit wordt aangeworven als 'diversiteitsmanager'. Dat je ook daar geen vraagtekens bij plaatste – nu je al wel een aantal jaren ervaring zou hebben – maakte mij wat bezorgd."

Op 22 november verscheen op de website van het Vlaams parlement een voorstel van decreet waarmee het decreet op het sociaal-cultureel volwassenenwerk in sneltreinvaart grondig en fundamenteel wordt aangepast. De Federatie, sectorfederatie van onder meer sociaal-cultureel volwassenenwerk (www.defederatie.org), waarschuwt het parlement voor het juridisch moeras waarin ze 150 verenigingen en hun honderdduizenden vrijwilligers duwt.

Meer dan 100 organisaties uit het middenveld klagen de aangekondigde besparingen van de Vlaamse regering aan. Niet enkel de kunstensector moet inleveren; de besparingen treffen ook de sociaal-culturele sector. Het middenveld sluit zich aan bij het protest tegen deze besparingen.

Nu de VRT in het oog van de besparingsstorm is terechtgekomen, wordt steeds sterker gedebatteerd over de vraag of de media te links zijn. Kif Kif nam de proef op de som. Onze conclusies liggen in de lijn van vorige onderzoeken, maar we gaan ook een stap verder. Te links of te rechts blijkt geen kwestie, maar we ontdekten wel een ander patroon: wie zich reeds in machtige en geprivilegieerde posities bevindt, komt overmatig aan bod. Kritische tegenstemmen daarentegen, krijgen zeer weinig ruimte.

In Kuifje wordt volwassen: Over de dekolonisering van de geest (EPO) pleit emeritus-professor in de culturele antropologie Rik Pinxten (UGent) voor een globale mentaliteitswijziging. Zijn boek leest als een praktische handleiding vol voorstellen tot verandering, om mentaal te dekoloniseren en vervolgens met de hele mensheid globale uitdagingen aan te pakken.