In het boek 'De knikkers van Qadir' vertellen Leo Bormans en Qadir Nadery het waargebeurde verhaal van een gezin op het platteland van Afghanistan dat noodgedwongen een levensgevaarlijke tocht naar Europa onderneemt. Als lezer word je meegenomen in het door en door menselijke verhaal van dit vluchtende gezin. De clichés over asielzoekers blijken niet te kloppen. Ook de rol van de ‘mensensmokkelaars’, blijkt complexer dan in de media doorgaans wordt geschetst.

Deze week bestaat de Conventie van Genève 70 jaar. Op papier waarborgt dit VN-vluchtelingenverdrag de rechten van mensen op de vlucht. De realiteit is helaas anders. Een blik op de inhoud van het verdrag, laat een kloof zien tussen theoretische mensenrechten en politiek cynisme.

'De mannen die we oogstten' is een autobiografisch memoir oorspronkelijk uitgebracht in 2013 onder de titel Men We Reaped. Het werd in 2021 naar het Nederlands vertaald. De titel is afgeleid van een gedicht van Harriet Tubman, waarin dode mannen geoogst werden toen het tijd werd de gewassen binnen te halen.

Wat in de zomer van 2018 startte als een #MeAndWhiteSupremacy-challenge van schrijver Layla F. Saad op Instagram, werd na een gratis online werkboek het boek ‘Witte suprematie & ik’. De challenge, net als het boek, bestaat erin om voor jezelf na te gaan op welke manier jouw (geïnternaliseerd) racisme naar boven komt en hoe dit je gedrag stuurt. Het boek is vooral gericht aan wie zichzelf ziet als antiracistisch. Voor die groeiende groep mensen die de noodzaak van de antiracistische strijd beginnen inzien, dankzij de mainstreaming van de BLM-beweging, zou dit boek wel eens een zeer belangrijk hulpmiddel kunnen zijn.

Sinds 23 mei zijn 475 mensen zonder papieren in Brussel in hongerstaking. Zij hopen de aandacht van de Belgische autoriteiten te vestigen op hun situatie en een verblijfsvergunning te krijgen die hun al vijf, tien, vijftien of zelfs – in het geval van sommigen – meer dan 20 jaar geweigerd wordt. Hoewel de gezondheidstoestand van de hongerstakers volgens Dokters van de Wereld sinds eind juni 'kritiek' is, blijft de Belgische regering doof voor hun noodkreten. De stakers zeggen dat ze bereid zijn om 'tot het uiterste te gaan'.

Op 7 juli organiseerde Kif Kif een salongesprek over klimaatracisme. Filmmaker, activist en trainer Chihiro Geuzebroek, activist, schrijver en student Afrikaanse Talen en Culturen Philsan Osman en universitair docent aan de faculteit Governance and Global Affairs Shivant Jhagroe spraken er over de racistische structuren en denkbeelden die een inclusieve klimaatbeweging in de weg staan. "Er kan geen sprake zijn van klimaatrechtvaardigheid zonder raciale rechtvaardigheid."

Klaartje Van Kerckem sprak met Mohammed, een van de mensen zonder papieren die in hongerstaking zijn uit protest tegen het Belgische antimigratiebeleid. "Ze hebben mijn papieren afgenomen en mijn droom aan diggelen geslagen. Des rêves sans papiers tu ne peux pas les réaliser."

Dit jaar brachten Moussa Don Pandzou en Lieven Miguel Kandolo het boek “Yaya na Leki” uit. Don en Lieven zijn allebei activisten. Don werd geboren in Brazzaville, Lieven heeft Congolese en Angolese roots. In het boek spreken ze voornamelijk over dekolonisatie, identiteitsbeleving en racisme. 

Naar aanleiding van de discriminerende anti-LGBTQI-wet die Viktor Orbán in Hongarije invoerde, schreef Wim Backx een brief. Niet aan Orbán zelf, maar aan paus Franciscus.

De huidige Israëlische spiraal van geweld in heel historisch Palestina, van de Jordaan tot de Middellandse Zee, heeft gevoelens doen heropleven die nooit opgehouden of vergeten waren. Terwijl Palestijnen op 15 mei het drieënzeventigste jaar van de Nakba, of ‘De Catastrofe’, herdachten [de verdrijving van hun volk uit hun huizen, dorpen en steden in Palestina die gepaard ging met de oprichting van de staat Israël in 1948, red], blijven de gruwelijke gebeurtenissen zich ontrafelen. Ditmaal zichtbaar voor de hele wereld.

Sarah El Massaoudi bezocht de Begijnhofkerk in Brussel, waar 450 mensen zonder papieren sinds eind mei in hongerstaking zijn, uit protest tegen het Belgische antimigratiebeleid. Een ooggetuigenverslag.

Het parlement heeft de kans om belangrijke stappen te zetten in de strijd tegen etnisch profileren. Groen-Ecolo diende een wetsvoorstel in waardoor een discriminatieverbod en een verplichting om  identiteitscontroles te registreren en motiveren zou worden ingeschreven in de Wet op het Politieambt.